Vannag bedink ek die seerste reëls
Soos ’n dief wat stiekem ’n selfoon
en kredietkaarte steel
en polisie wat laatnag help soek
deur vullisblikke na die verlore goed
in ’n stad wat sy verrotting uitstraal:
so voel ek na jou vertrek –
beroof
afgesny
identiteitsloos
en stukkie vir stukkie aan die afsterf.
Natuurlik kan ’n mens nuwe selfoon koop,
kredietkaarte kanselleer en hernieu
en ’n saak by die polisie aanhangig maak.
Korttermynversekering vergoed ons immer;
en dié soort van ding het in elk geval
’n korte lewensduur. Die vervaldatum
netjies uitgedruk. Die tegnologie
vinnig oumodies, gedateer.
Dis net dat niemand
sal weet hoé onrestoureerbaar my hart is,
’n vervalle, stinkende, verrottende stad
vol haweloses, verlooptes sonder ’n toeverlaat.
