DENNIS:
Even better as toe jy op die kruin van jou career
was.  (Wys  dramaties  na  al  die  weelderigheid.)
Stunning is not the word, my darling!
BEULAH
(stil): Nogal.
DENNIS:
Cheer up! Jy sit soos ’n muurprent wat sê: Uit diep-
tes gans verlore.
BEULAH
(stil): Ek dink aan my pa.
DENNIS:
Jy bly ’n enigma.
BEULAH
(stil): Pa het altyd gesê: ’n Leuen klim poedelnaak
op die stasie af, maar teen die tyd dat hy die midde-
dorp instap, is hy ten volle geklee … selfs met ’n
pluiskeil op.
DENNIS
(snap onmiddellik): En wag dit nie vir jou nie! Die
middedorpe van Parys, Madrid, Londen, New York,
Milaan, Cannes, Nice … die wêreld sal weer aan
jou voete wees.
BEULAH
(spring woedend op): En al wat vrou is, sal ruik na
jasmyn.
JEROME kom by die kamerdeur in soos ’n gesoute hoofkelner. Hy plaas ’n skinkbord met ’n bottel rooiwyn en twee kristalglase op die koffietafel.
JEROME:	Is  dit  hy?  (Hou  bottel  dat  BEULAH  die  etiket  kan
lees.)
BEULAH:	Die ware Jakob. Per lugvrag uit Frankryk.
DENNIS	(wys met hand na JEROME  se kamerdeur): Dankie.
Ons sal jou verskoon.
JEROME	(maak ’n hoflike buiginkie): Goeienag, Madame; ry
veilig, Meneer. (Hy stap na sy kamer.)
BEULAH lui die klein silwerklokkie op die koffietafel. JEROME ver-skyn weer.
