OP NIEKIE SE BEGRAFNIS
Ons weefsel wat verwaarloos,
kneus en breek, los ons uiteindelik
voor ons van dié dinge weet.
Ons, hedoniste, vir wie die lewe
in ’n bont rok dans en fyn verse
uit haar kaal bors voer,
skoenlapper uit die wurm,
vlerk op gedagtes na die plek
waar jy heen is –
maar daarvan weet ek só volkome niks,
bely ek: vir dié veredeling is ek bang.
Só, vandag sal ek net skink en dink
aan jou en aan dinge wat so werklik
soos jou dood is; halfmas hang.
