(Eksodus)
Die krippe se kos het ons sterk gemaak. Ons het huise van steen en van teëls gebou. Steeds plant ons heinings,
en forte en kastele
met gragte en poorte en doringdraad.
Tussen die krale met takke versper span ons strate en spore
met tolhekke en kaartjieskantore.
Het ’n onbenullige begin noodwendig
’n onbenullige einde?
Miskien.
Skepe van ver het ons hier gelaat; sal ’n vliegtuig ons eendag kom haal?
