  STRIK
Ek weet, ek weet – ek rammel.
Kwalik bring hierdie … indrukke
nuwe insig.
Oorweeg my versoek om nietemin
met die skaal te wag –
geweeg, geweeg, hand teen die muur, stad in die vuur.
Hoe het hierdie
woorde in my mond beland?
Laat my darem toe om sake verder te omskryf – te belig, of te verduister. Miskien sou die kraai
vir ’n oomblik wou luister. Of nie?
Maar wees verdraagsaam, beperkings is ter sprake:
Woorde is nie voelers nie – hulle sleep agterna
en dit wat uit die hart kom, moet noodwendig deur die nek.
