Liewe Kittie
Die snelskrifkursus is voltooi; ons begin nou om snelheid te oefen. Hoe slim word ons nie! Om jou nog iets oor my “dag-verdryfvakke” te vertel (ek noem hulle so, omdat ons niks an-ders doen as om die dae so gou as moontlik verby te kry nie sodat die einde van die onderduiktyd so gou as moontlik aan-breek). Ek is dol oor mitologie en die meeste oor die Griekse en Romeinse gode. Hier dink hulle dat dit verbygaande nei-gings is; hulle het nog nooit van ’n bakvissie met ’n bewonde-ring vir gode gehoor nie. Nou ja, dan is ek die eerste!
Meneer Van Daan is verkoue, of beter gesê: hy het ’n effense gekriewel in sy keel. Hy maak ’n vreeslike gedoente daarvan. Gorrel met kamilletee, verf mirretinktuur aan sy ver-hemelte, smeer kamfer op bors, neus, tande en tong en om alles te kroon is hy nog in ’n slegte bui!
Rauter, een of ander hoë Mof, het ’n toespraak gehou. “Alle Jode moet teen 1 Julie die Germaanse lande verlaat het. Vanaf 1 April tot 1 Mei sal die provinsie Utrecht gesuiwer word” (asof dit kakkerlakke is), “vanaf 1 Mei tot 1 Junie die provin-sies Noord- en Suid-Holland.” Soos ’n kudde arm, siek en ver-waarloosde vee word die arme mense na die onsindelike slag-plase vervoer. Maar laat ek hieroor swyg, ek kry net nagmer-ries van my eie gedagtes.
’n Aangename nuusbrokkie is dat die Duitse afdeling van die Arbeidersbeurs deur sabotasie aan die brand gesteek is. ’n Paar dae daarna het die Burgerlike Stand gevolg.* Manne in uniforms van die Duitse polisie het die wagte se monde toege-stop en sodoende belangrike papiere laat verdwyn.
Anne
Op 10 Februarie 1944 is brand in die Provinsiale Arbeidsburo in Amster-dam gestig en op 27 Maart is ’n aanslag op die Bevolkingsregister van Amsterdam gemaak. Beide aanslae was bedoel om die uitstuur van arbei-ders na Duitsland te bemoeilik en om die deportasie van Jode te verhin-der (Kritiese Edisie, 2000, p. 394). 
Donderdag, 1 April 1943
