En stiekem lees jy my vers.
Ek verander my testament.
Bel AVBOB.
Skryf my eie in memoriam:
“Teen dusketyd,
ja teen dusketyd,
sterf ek met geen verwyt,
net verlange oor wat was,
oor wat was.
Ja teen dusketyd,
teen dusketyd
groet ek met geen verwyt,
net met verlange na wat goed was.”
En eet peule in ’n vreemde land.
