Die leser, Edms. Bpk.
Kyk, geliefde, my verse
behoort nie aan jou nie,
nog minder aan my.
’n Gedig is ’n e-pos
versend in die kuberruim,
met aanhangsels
of ’n virus,
vuig
onder die waarskuwende oog
van ’n webmeester.
Die aanhangsels maak die boodskap
lomp en swaar;
die virus maak dit onleesbaar
en die verdomde webmeester,
’n voorste klikbek,
begryp niks
van privaatheid nie, van ek of jy.
So ’n leser, so ’n leser,
lees die ryme en ritmes anders as bedoel:
verstaan niks van ’n onomatopee
of e-pos
uitgewis,
altyd opspoorbaar,
’n hiëroglief,
kompak,
dubbel be-teken.
