Nagblommende kaktus
Met rifelvel en doringsproei hou hy sy lyf uit kompromis –
geen skuurpaal hy, geen platlębrug; niks voos vind in sy mikke rus.
Vir groei weef hy eers die patroon, ontplooi ’n hele arsenaal waaragter die geheime stoot –
sy nekuitsteek is ver gaan haal,
ongenaakbaar, met skoon behae in son wat hom weer in homself in stuur totdat ’n glanskopblom deur alles kom en een nag oopgaan op die prik
van ’n melkwegteer struktuur.
