Orfeus
Na alles wat hy met sy lied vermag het; al die skepsels tot selfs die grootste dier, bewaker van die doderyk, voor hom pens kom sleep het, sy koppe al drie laag gebuig, sy oë betower op die grond
en selfs die koning van die Ryk hom, klein snuiter, toegelaat het om mens te bly in daardie plek –
hy sy geliefde na die aarde terug kon lei, maar sy twyfels – die swaarste van sy sending – nie besweer kon kry, moes kyk of sy hom volg en daardeur haar verloor het –
was dit eintlik baie maklik:
net gaan lê op hul vertroude grond en slaap en slaap tot dit háár lippe is op die korsmos van sy mond.
