Woordmens
Sou iemand in ’n ander eeu dalk hierdie woorde lees,
sal hy ten minste een ding weet: Dié pennelekkerbekker
hy’t probeer op sy manier om na die lewe toe te leef.
Sou die iemand, verwant
bes moontlik, nog ’n beeltenis hê wat hier as ondermens bestaan, en is dit wat hy lees, fragmente
of selfs net woorde, sal hul steeds sê: Eens voor die uitslaantyd van are, die sloping deur weer en wind,
het ons hier by mekaar gelê onder hierdie baard en hare met eie weefsel
ingebind.
