Saalhulp
dis sy wat getaxi van anderkant
die verbypad moes kom om verweerde wit lywe te was, te voer
en die onverteerbare in bedpanne weg te dra en snags
wanneer niemand daarvoor hande klap ’n koue voet
teen die winter te weer
dis sy wat van onderkant die broodlyn moes kom om die fyn linne
oplaas oor Ma se oë te trek
en oor krummels by die begrafnistee vra ’n kind
– ewe belangstellend – “ag, verskoon tog
hoe’s jou naam nou weer?”
